Een paar jaar geleden werd ik mama van mijn eerste dochter. Ik dacht altijd dat dit hét moment van mijn leven zou worden. Dat het mij compleet zou maken. En ergens deed het dat ook, want mijn hart stroomde over van liefde. Maar tegelijk… raakte ik mezelf helemaal kwijt.

Ik belandde in een diepe identiteitscrisis. Ik hield niet meer van de persoon die ik was, maar ik wist ook niet wie ik kón worden. Ik wist niet wat ik in mij had. Ik wist niet waar mijn passie lag. Alles voelde vlak en zwaar. Ik liep verloren in mezelf.

Dit ging gepaard met paniekaanvallen, angst en veel negativiteit. Ik belandde zelfs een paar keer op de spoed omdat ik dacht dat er iets mis was met mijn hart of met mijn lichaam. Heeft u stress, mevrouw? vroegen ze. Ik schudde mijn hoofd. Stress? Nee, ik voelde geen stress zoals ik het kende. Wat ik voelde, was dat ik geen blijf wist met mezelf. Dat ik vastzat. Dat mijn ziel geen uitweg vond.

Mijn huisarts stelde voor om naar een psychologe te gaan. Maar op dat moment voelde ik daar niets bij. Mijn angstaanvallen voelden spiritueler. Ik droeg al van kinds af aan een diepe angst voor de dood met me mee. En ik wist: een standaard psychologisch gesprek zou daar niet aan raken.

Uiteindelijk kwam ik terecht bij een psychotherapeute. Niet zomaar eentje, maar iemand die werkte op energetisch niveau. Iemand die niet alleen mijn hoofd, maar ook mijn ziel begreep. Elke sessie raakte een ander deeltje van mijn wezen. Zij (Pure-Elle) gaf mij een vuurstokje. Een vuurstokje om mijn vlammetje opnieuw aan te wakkeren.

Langzaam begon ik te voelen wat me riep. Zo kwam ik op een dag een cursus astrologie tegen. Het leek toeval, maar ik geloof niet in toeval. De cursus stond ook nog eens in een serieuze aanbieding, en dat gaf me net dat extra duwtje in de rug.

Vanaf het moment dat ik begon, voelde ik een enthousiasme dat ik al jaren niet meer had gevoeld. Zelfs niet op school. Ik had altijd gedacht dat ik niet kon leren. Dat ik dom was of geen aanleg had voor studeren. Maar manneke… wat had ik het mis! Want als iets mij raakt, als iets mijn ziel aanspreekt, dan kan ik er met heel mijn wezen in duiken. Dan wil ik blijven leren, blijven ontdekken, blijven voelen.

Ik vloog door de cursus heen. Zonder moeite. Met zoveel goesting. Het eindwerk was om mijn eigen geboortehoroscoop uit te werken en helemaal toe te lichten. En hoewel ik hier al zo veel uit haalde, stopte ik daar niet. Ik ging verder. Ik dook dieper. Ik volgde mijn nieuwsgierigheid en mijn intuïtie. Ik vulde mijn basiskennis aan met alles wat ik vond onderweg.

En wat ik vond, was een schat aan informatie over mezelf. Over mijn ziel. Over mijn pad.

Astrologie bracht me thuis in mezelf. Het liet mijn vlammetje weer branden. Niet omdat het mij iets nieuws gaf, maar omdat het mij terugbracht naar wie ik altijd al was.